| νταμάσκο |
= |
κάλλυμα καναπέδων |
|
| νταμπακέρα |
= |
το κουτί που κρατάει τον καπνό |
Christos |
| ντάμπαρο |
= |
ορθάνοιχτα |
|
| νταμπιετι |
= |
χαρακτηρας |
Σπύρος |
| νταμπίνα |
= |
κοπάνι σταφύλι |
|
| νταμπλάς |
= |
1.ηλίθιος 2.μεγάλη έκπληξη (μεταφ.) |
|
| νταμπούκι |
= |
«ψόφιος» |
|
| νταμπούτι |
= |
δαρμένος (τον έκανε νταμπούτι στο δαρμό) |
Κυριάκος |
| ντανταρούκι |
= |
τσαμπουκάς, ψευτόμαγκας |
|
| νταούλας |
= |
ξεροκέφαλος [έχει το κεφάλι σαν το νταούλι] |
|
| ντάσης |
= |
κριάρι |
Κυριάκος |
| ντασκί |
= |
φυλακτό |
|
| ντάτσο |
= |
αυτός που έχει ξυρισμένο κεφάλι |
|
| νταψιά |
= |
πέσιμο |
|
| ντεκοράτο |
= |
παράσημο |
|
| ντελικάτο |
= |
ευαίσθητο |
|
| ντεμ παπαντέμ |
= |
αναντάμ παπααντάμ, πάππου προσπάππου |
Κυριάκος |
| ντενεκούλι |
= |
ντενεκές, ντενεκεδένιο δοχείο |
Κυριάκος |
| ντεντές |
= |
τεμπέλης |
|
| ντέπος |
= |
αποθήκη |
|
| ντερβένι |
= |
κεντρικός δρόμος |
|
| ντερμπεντέρης |
= |
ανοικοκύρευτος |
|
| ντερτιλής |
= |
μερακλής |
|
| ντεψί |
= |
ταψί |
|
| ντιάλα |
= |
ξύλο με διχάλα στην κορυφή |
Κυριάκος |
| ντιβέτσι |
= |
κουζινικό σκεύος, μικρό ταψί |
|
| ντίγκα |
= |
γεμάτο, φίσκα |
Κυριάκος |
| Ντίνης |
= |
υποκ. του Κωνσταντίνου |
|
| ντίου ντάου |
= |
παιδικό (επικίνδυνο) παιχνίδι |
|
| ντίπι |
= |
εντελώς, τελείως |
|
| ντίπου |
= |
καθόλου |
|
| ντόγκανο |
= |
εντελώς άδειο |
Κυριάκος |
| ντότι |
= |
εύκολα (πχ δεν μπόρεσα ντότι να πάω) |
|
| ντουβάρι |
= |
κουτός, αυτός που δεν του κόβει το μυαλό |
Κυριάκος |
| ντουγραμάς |
= |
1.σανίδα 2.αμόρφωτος («? είναι ντουγραμάς?») |
|
| ντουκούμι |
= |
κομμάτι κρέας (ψαχνό συνήθως) |
Κυριάκος |
| ντουμάνι |
= |
έντονος καπνός |
|
| ντουμπακιάζω |
= |
δέρνω |
|
| ντουμπίτσι |
= |
ξυλοδαρμός |
|
| ντούμπλα |
= |
είδος χαλιού |
Ανδρέας |
| ντουνούπι |
= |
τύφλα στο μεθύσι, σκνίπα |
Κυριάκος |
| ντουντούμης |
= |
χαζός, βλάκας |
Κυριάκος |
| ντουντούνα |
= |
σκληρό φύλλο χλωρού κρεμμυδιού-φορέας του σπόρου του |
|
| ντουρμπέκι |
= |
οργανο με το οποιο χτυπάμε το γαλα για να γινει βουτιρο |
Κώστας |
| ντούτσια |
= |
ψωμάκια, πιασίματα, περιφέρεια |
Κυριάκος |
| ντουφεκισμένος |
= |
κακόμοιρος |
|
| ντούφι |
= |
ιδιοτροπία |
|
| ντραγκατζίκα |
= |
καραβάνα φαγητού |
|
| ντρεβενίτσα |
= |
είδος παγουριού για τη μεταφορά κρασιού η νερού |
Κώστας |
| Ντρέκος |
= |
υποκ. του Αντρέας |
|
| ντριβάζω |
= |
κυκλοφορώ, πηγαινοέρχομαι |
Κυριάκος |
| ντριμόνι |
= |
σουρωτήρι (μεταφ.) |
|
| ντρουμπέκι |
= |
ξύλινο δοχείο για αποβουτήρωση γάλακτος |
|
| ντρουμπούκι |
= |
χοντρό ξύλο, κορμός δέντρου |
Κυριάκος |
| ξάχαλο |
= |
όχι ιδιαίτερα ικανό άτομο |
|
| ξάχισμα |
= |
επιχείλιος έρπης |
Κυριάκος |
| ξαχλιάζω |
= |
διασκεδάζω |
|
| ξεβεντιάζω |
= |
δοκιμάζω |
|
| ξεθρεμίζω |
= |
αποδυναμώνω |
|
| ξεθώνισε |
= |
χάζεψε |
|
| ξεκάλτσωτος |
= |
ξυπόλυτος |
|
| ξεκάνω |
= |
αποτελειώνω |
Ανδρέας |
| ξελαμνώνω |
= |
ξεγυμνώνω |
|
| ξελαφιάζω |
= |
ξεκουφαίνω |
|
| ξεμπινιάρικο |
= |
αλήτης |
|
| ξεπαστρεύω |
= |
καθαρίζω, αποδεκατίζω |
|
| ξεσυνέρεια |
= |
ανταγωνισμός |
|
| ξεφάλωτη |
= |
γυναίκα χωρίς μαντήλι στο κεφάλι |
|
| ξεφλίζω |
= |
ξεφλουδίζω |
Κυριάκος |
| ξεχλιάζω |
= |
περνώ την ώρα μου |
Ανδρέας |
| ξιάω |
= |
ξύνω |
|
| ξίγκι |
= |
λίπος |
|
| ξίκι |
= |
περριτό, μη θεμιτό (π.χ.: δεν το θέλω, να μου γίνει ξίκι) |
|
| ξιούρας |
= |
αλλοπαρμένος |
|
| ξοδικιά |
= |
ξωτικό (συνήθως γυναικείας μορφής) |
|
| ξόδρεμα |
= |
στραβοκατάπωση |
|
| ξολαλάω |
= |
λέω αηδίες |
|
| ξόμπλι |
= |
περιέργως ηλίθιος, εκτός τόπου και χρόνου |
|
| ξυλοκρέββατο |
= |
φορείο |
|
| οβίρα |
= |
σημείο σε ποταμό που σε παρασύρει προς τα μέσα |
|
| οβορός |
= |
τοίχος |
|
| οκάρα |
= |
δοχείο φύλαξης υγρών |
|
| Όνι |
= |
υποκ. της Ερμιόνης |
|
| όντας |
= |
όταν |
|
| οπίγκες |
= |
φτηνά δερμάτινα παπούτσια |
|
| οργιά |
= |
μονάδα μέτρησης μήκους, ίση με την απόσταση μεταξύ των ανοιχτών χεριών |
|
| οργιό |
= |
ρίγος |
|
| ορμήνια |
= |
συμβουλή |
|
| όρνιο |
= |
βλάκας (μεταφ.) |
|
| ορός |
= |
τυρόγαλο |
Κυριάκος |
| ούρμο |
= |
λωτός |
|
| οφιτσίνα |
= |
συνεργείο αυτοκινήτων |
Σπύρος |
| οφλιά |
= |
μικρή κοφτερή πέτρα |
|
| παγούρι |
= |
δοχείο νερού |
|
| πάει γκαβό |
= |
με τύχη |
Ανδρέας |
| παλάτσιο |
= |
παλιοτόμαρο |
Κυριάκος |
| παλιάτσιω |
= |
παλιοτόμαρο |
Κυριάκος |
| παλιοπλιάτσικο |
= |
ανέντιμος (μεταφ.) [παλιό ρούχο] |
|
| παλιούρι |
= |
αγκαθωτό φυτό που χρησιμεύει για περιφράξεις |
|
| πάνα |
= |
η πέτσα που πιάνει το γάλα κατά το βράσιμο |
|