| ώρα |
= |
ρολοϊ |
|
| ω |
= |
άρθρο προσφόνησης (π.χ. ω Νίκο) |
|
| ψοφίμι |
= |
αδύναμος |
Βαγγέλης |
| ψίχα |
= |
λίγο |
|
| ψιμάδι |
= |
κατσίκα που γεννάει στο πρώτο έτος της ηλικίας της |
Σπύρος |
| ψιλόγνωμος |
= |
ο αλαζόνας, ο υπερόπτης |
Σπύρος |
| ψιά |
= |
λίγο |
|
| ψήστρης |
= |
μεταλικό σκέυος που ψήνουμε τον καφέ |
|
| ψευτούρης |
= |
ψεματιάρης, ψεύτης μεγάλος |
|
| ψες |
= |
χθες το βράδυ |
|
| ψεματούρα |
= |
μεγάλο ψέμα |
|
| ψαχουλεύω |
= |
ψάχνω |
|
| ψαλίδα |
= |
δοκάρι στήριξης της σκεπής |
|
| χωμασφάκι |
= |
φασκόμηλο |
Ανδρέας |
| χτυπάρι |
= |
κατασκεύασμα από ξύλο βουζιάς με το οποίο εξφενδονίζουν τσουμπλίκια |
|
| χτικιό |
= |
φυματίωση |
|
| χτικιάρης |
= |
1) αδύνατος, κιτρινιάρης 2) αυτός που έχει φυματίωση |
Κυριάκος |
| χρουσούζικο |
= |
γρουσούζικο |
|
| χράτσαλα |
= |
χαλίκια |
Κατερίνα |
| χούχνης |
= |
αυτός που μιλάει με τη μύτη |
Κυριάκος |
| χούχλος |
= |
ο κοχλασμός |
Σπύρος |
| χουχλάζει |
= |
βράζει, κοχλάζει |
Σπύρος |
| χουμπούλι |
= |
απευθυνόμαστε σε κάποιον έτσι για να του πούμε να προβεί σε στρουθοκαμηλισμό |
|
| χουλιάρι |
= |
κουτάλι |
|
| χολιάζω |
= |
στεναχωριέμαι |
|
| χολέρα |
= |
αποκαλούμε έτσι τον βρώμικο, τον κακό, τον ψυχικά βρώμικο |
|
| χόβολη |
= |
κάρβουνα αναμένα μαζί με στάχτη |
Κυριάκος |
| χνούτα |
= |
μούτρα |
Ανδρέας |
| χλομπότσω |
= |
χοντρούλα μικρή κοπέλα |
Σπύρος |
| χλεπέτσω |
= |
το άτακτο κορίτσι (όχι με την πονηρή έννοια) |
Κυριάκος |
| χλάπας |
= |
βλάκας, χαζός |
Κυριάκος |
| χλαπακιάζω |
= |
τρώω |
|
| χέσκας |
= |
δειλός |
|
| χερούλια |
= |
γάντια |
Ανδρέας |
| χαψιά |
= |
μπουκιά |
|
| χάχας |
= |
γελάει δίχως λόγο |
|
| χάφτας |
= |
χαζός (χάφτω=χαζεύω, κοιτάζω παθητικά) |
|
| χατίλια |
= |
το κενό μετξύ σκεπής και ταβανιού |
|
| χασωφεγγιάρικο |
= |
χλωμός, αδύνατος |
|
| χάσκω |
= |
γελάω |
Ανδρέας |
| χασικλής |
= |
χαμένο κορμί, κατεστραμμένος |
|
| χαρχάγγελος |
= |
ενοχλητικό άτομο |
|
| χάρβαλο |
= |
σαράβαλο, χαλασμένο |
Ανδρέας |
| χαραμοφάης |
= |
άχρηστος, ακαμάτης, τεμπέλης |
|
| χάπι |
= |
φλέμα |
|
| χάπατο |
= |
χαμένος |
|
| χαντζιάρι |
= |
μαχαίρι μεγάλο |
|
| χαμπέρι |
= |
είδηση, νέο |
|
| χαμόρακας |
= |
τυφλοπόντικας |
Ανδρέας |
| χαλικαρια |
= |
τοποθεσια με χαλικια |
Σπύρος |
| χαλεύω |
= |
ψάχνω |
|
| χαλές |
= |
1.τουαλέτα, 2.βρισιά: «είσαι χαλές» |
|
| χαλεπά |
= |
ψάχνοντας |
|
| χαγιάτι |
= |
σκέπαστρο εξώπορτας |
|
| Φώτος |
= |
Φώτης |
|
| Φώνη |
= |
υποκ. της Περσεφόνης |
|
| φώλι |
= |
υποκατάστατο αυγού που βάζουμε στη φωλιά για να γεννήσουν οι κότες |
Κυριάκος |
| φυτευτήρα |
= |
γεοργικό εργαλείο με το οποίο ανοίγουν τρύπες για το φύτεμα |
|
| Φτύχω |
= |
υποκ. της Ευτυχίας |
|
| φτουράω |
= |
αντέχω |
|
| φτενούγιες |
= |
φαγώσιμο χόρτο |
|
| φτενό |
= |
λεπτό |
|
| Φτέλιω |
= |
υποκ.της Ευταλίας |
|
| φτελιά |
= |
είδος δέντρου με μωβ ανθό |
|
| φτασιάρικο |
= |
φωνακλάς |
|
| φρουλαΐδα |
= |
ελαφρόμυαλος |
Κυριάκος |
| φρίκη |
= |
απίστευτο! |
Ανδρέας |
| φρικάζομαι |
= |
κρυφακούω με προσοχή |
Ανδρέας |
| φρίγγο |
= |
καινούριο |
|
| φούτα |
= |
η ποδιά |
Σπύρος |
| φουσκή |
= |
κοπριά |
|
| φούσια |
= |
1.γήπεδο ή αγρόκτημα 2. το μηδέν του ντόμινο |
|
| φους - φους |
= |
μπουφάν, αδιάβροχο |
|
| φουρκάτσια |
= |
το ξύλινο ή μεταλλικό μέρος σε σχήμα Υ της σφεντόνας |
|
| φούρκα |
= |
ξύλο με διχάλα στην κορυφή |
|
| φούλτακας |
= |
φουσκάλα, φλύκταινα |
Σπύρος |
| φούκσης |
= |
προδότης, καρφί |
|
| φορτωμένη |
= |
η έγκυος |
Σπύρος |
| φορέματα |
= |
ρούχα |
|
| φοντούλης |
= |
ψωροπερήφανος, ψηλομύτης, υπερόπτης, αλαζώνας |
Κυριάκος |
| φονικιάρικο |
= |
πολύ νευρικός, αυτός που τσακώνεται με το παραμικρό |
Κυριάκος |
| φόλα |
= |
το μέρος της σφεντόνας που κρατάει την πέτρα |
|
| φλοέρα |
= |
το καλάμι του ποδιού |
|
| φλετούριξα |
= |
πέταξα |
|
| φλετουρίδα |
= |
πεταλούδα |
|
| φλέστρα |
= |
το κάλυμα των φασολιών που απομένει μετά την διαλογή τους |
|
| φλεντζουρίδα |
= |
κοφτερή και μικρή πέτρα |
|
| φλαστάρι |
= |
όμορφος |
|
| φλαμπόθηκα |
= |
τυφλώθηκα ή από ζαλάδα ή από τον ήλιο |
|
| φλάκας |
= |
βλάκας, ηλίθιος |
Ανδρέας |
| φλάγκα |
= |
σφαλιάρα |
Ανδρέας |
| φιτιφάς |
= |
ικανός άνθρωπος, δουλευταράς |
Κυριάκος |
| φίντζικα |
= |
γεμάτο μέχρι πάνω, ξεχειλισμένο |
Σπύρος |
| φίντες |
= |
τακουνάκια, κόλπα γενικώς |
|
| φιδορούτι |
= |
το πουκάμισο του φιδιού (αυτό που αλλάζει) |
|
| Φίγω |
= |
υποκ. της Φιγαλίας |
|
| Φίγια |
= |
υποκ. της Ιφηγένειας |
|
| φιασίδι |
= |
κραγιόν |
|
| φελί |
= |
κομμάτι κρεάς, πορτοκαλιού ή μανταρινιού κλπ |
Κυριάκος |
| φέγγει |
= |
χαράζει |
|